Pengalaman Beranak Ceaser Part 2

Ok sambung balik. But before that, nak congratulate Faizah and Iman sebab dah selamat deliver baby masing2. Faizah dapat baby girl on 8 May, Iman plak baby boy on 15 May (my original EDD). Congrats yer korang. Dekat2 la birthday baby kite nanti. Huhu.


1st Day - 5th May

Ok meh sambung. Time hubby dok sebelah saya, hubby genggam tangan saya kuat2 tapi malangnya tangan hubby tersangat sejuk cam ais, saya terpaksa lepaskan tangan hubby sebab badan saya pun tengah sejuk terbaring atas katil OT tue. Saya tanye hubby "Dr Mattu dah start belah perut saya ke?"

Owh lupe nak cakap, diorang letak tirai bawah dada saya so saya tak nampak apa yang berlaku kat perut saya tue. Then hubby jawab "Perut ayang dah terbukak dah. Dr Mattu tengah cari baby" Hubby jawab dengan suara terketar2. Huhu... Pastu saya cakap "Abang taknak amik gambar ke?" Since Nikon D80 dia tergantung kat leher. Hubby cam baru teringat, terus bangun and snap a few gambar, and then duduk sebelah saya balik. Huhu...



Nie video time baby dikeluarkan. Look at how Dr Mattu tarik tali pusat yang terbelit kat leher Irfan. Sepenuh tenaga. Sambil tarik tue, saya dengar Dr Mattu bitau hubby nie yang bahaya if baby lahir secara normal. Masa nak kuarkan kepala baby, diorang pakai forcep, so bila lahir ade kesan forcep tue kat dahi baby. Tapi dah makin hilang dah now.

Bila hubby cakap baby dah kuar 100%, saya tertunggu2 suara baby nangis. Pastu dengarlah bunyi hek hek yang sangat comel. Slow jek. Irfan start nangis kuat sket time nurse bersihkan dia. Masa tue saya tersengeh2 terharu dengar suara comel baby. Dah siap bersihkan, nurse passkan baby kat hubby. Hubby azankan telinga kanan Irfan and iqamah kat telinga kiri Irfan. Hubby azankan tue bebtul sebelah saya. Nangis2 hubby azankan Irfan, sampai terketar2 suara. Irfan yang tengah nangis tetibe senyap kjap dengar bunyi azan. saya cam biasa la, mangkuk... Tak nangis aper, tersengeh2 jek sorang diri. Haha!



Dah siap azankan, nurse amik balik baby dari hubby and letak bebtul sebelah muka saya. Tula detik paling indah dalam OT tue. Saya cium pipi baby yang putih melepak. Wangi sangat2. Irfan diam jek bila saya kiss dia. Mata plak terkebil2. Blur kot tengok dunia baru. Huhu... Pastu nurse mintak izin nak bawak keluar Irfan since bilik OT amat sejuk, dia nak warmkan Irfan kat nursery.

Agak cepatla proses ceaser nie. 8.30 am start bius yang makan masa tue, 8.55 am baby dah kuar. Pastu Dr Mattu memulakan acara menjahit 7 lapis perut saya tue sambil bergossip2 dengan assistant2 dia. Cool gile Dr Mattu. Jahit nie yang makan masa lama sket, so total duration saya atas katil OT tue ade dalam sejam gak. Masa tue badan saya dah gigil takley handle dah sebab sejuk yang amat dahsyat. Saya pegang tangan hubby, dah panas dah tangan dia time tue. Sejuk cuak rupenye hubby tadi. Haha!

Dah setel seme, diorang tolak saya masuk wad 201 balik. Masa tue hubby dah disuruh keluar lagi awal. Dalam wad, mama and Piju meluru masuk tengok saya. Saya tanye dah tengok baby ke? Mama cakap masa nurse bawak keluar Irfan dari OT diorang dah tengok. Siap ikut nurse sampai nursery lagi. Piju and mama cakap, hubby kuar OT dengan muke yang super berseri2. Muke happy gila. Before start operation, Piju cakap muke hubby cam ayam sakit, resah and banyak diam jek.Owh btw, malam before saya operate tue (yang saya mengilai2 sebab racing fish tue) hubby memang dah start resah gelisah before tido. Dia cakap rasa cam nak amik exam. Huhu... And perasaan saya sebagai isteri pun adalah sangat bahagia bile tengok hubby bahagia camtue. Huhu...

Punyela 3 orang tue excited (mama, Piju and hubby), diorang asek dok gi tengok Irfan kat nursery jek. Tinggal saya seketul dalam bilik wad tue. Cess! Haha! Nurse suruh saya rest and tidur tapi saya tak dapat tidur. Fikiran saya cuma satu jek, cemanala perasaan bile ubat bius nie habis nanti. Bleh handle ke saya nanti? Memang saspen gile menanti detik ubat bius habis.

Dalam kul 11 am dah leh dapat gerakkan jari kaki, which means ubat bius dah start nak hilang. Bapak saspen. Standby loceng nak panggil nurse if sakit melampau nak mintak painkiller sesiap. Dalam 10-15 minit lepas tue, ubat bius totally hilang. Tak sampai 3 jam pun okay ubat bius tue tahan dalam badan saya. Pastu dah start rasa berdenyut2kat tempat jahit operate tue. But guess what... The pain was sooooo manageable!!!! Saya rasa masa saya putus bahu time main badminton dulu lagi sakit dari nie. Tataula sebab saya nie memang jenis kuat tahan sakit or sebab Dr Mattu dah buat a very excellent job masa operation tadi. Papepun sangat syukur alhamdulillah.

Since rasa bleh handle, saya dengan angkuhnye reject bile nurse offer nak inject painkiller. Hahaha! Belagak nak mampus. Pastu nurse keep datang sejam sekali untuk tukar air and amik BP. Tiap kali nurse datang tiap kali dia tanye nak painkiller ke tak. Saya cakap takpe dulu, bleh tahan lagi. Masa baring tue saya banyak gerakkan kaki and jari2 kaki. Saya bace dalam magazine Pa&MA, kalo beranak c-sect nie takley manje sangat asyik baring je. 1st day operate dah kene start gerak2kan kaki. Hari ke-2 kene start belajar turun katil gi toilet and hari ke-3 kene start belajar berjalan2, so that baru cepat baik sebab darah akan berjalan lancar.

So, 1st day tue memang saya banyak buat exercise kaki. Angkat kaki sket, lipat lutut sket, pusing2 tapak kaki sket, etc. Dalam kul 3 pm Dr Mattu datang melawat. Dia cakap operation tadi was a smooth one. Dia cakap saya dah bleh start angkat badan untuk duduk. Tapi tobat saya tak berani lagi since saya tak amik painkiller langsung. Operate tue dia cut kat bikini lain, so kalo duduk akan sah2 berlipat kat tempat jahit tue. Ngilu saya nak bayangkan kalo saya bangun untuk duduk. So saya maintain baring sambil buat exercise badan jek.

Saya tanya Dr Mattu, bile boleh bukak beg air kencing tue. Tak selesa and sangat sakit. Sakit cucuk tiub beg kencing kat pundi kencing tue lagi kuat dari sakit jahitan tue. Dr Mattu cakap esok (2nd day) dah bleh bukak. Waahh gembira tak terperi.

Seriusly sangat tak selesa. Bayangkanla nurse datang 1-2 jam sekali tukarkan pampers saya. Dia akan kangkangkan kaki saya sket, amik kapas and basuh2 area tuuutt yang berdarah2 tue before salin pampers baru. Maluu okay bogel2 camtue. Lepas cuci2 tue kan, nurse akan sumbatkan satu kapsul dalam bontot saya. Katanya pain killer tapi yang mild punya, if tak tahan baru dia inject. Dahla masa dia cuci tue, asyik terlanggar tiub yang diorang cucuk dalam pundi kencing saya tue. Sakiitttt yang amat okay! Malu lagi, sakit lagi. Benci sungguh. Saya bernekad dalam hati, 2nd day memang saya nak buat seme bende sendiri jek. Takmo dah bogel2 depan nurse lagi. Huhu....

Owh btw kan, dalam kul 3.30 petang tue, time saya tengah exercise atas katil, saya terpicit loceng yang diorang letak kat bantal saya. Terus nurse datang masuk tanye kenapa. Saya cam kaget, tak sempat nak fikir nak jawab cemana tetibe mulut saya sebut "Nak painkiller" Apela gile ego nak ngaku tersalah picit. Hahaha! Pastu nurse datangla bawak jarum gi inject kat bontot. Huhu... Pastu memang sakit hilang kejap bila inject painkiller tue. Bagus jugak sebab lepas tue saya baru berani nak pegang baby. Kalo tak, sentuh2 cium2 camtu jek.

Malam tue hubby teman saya tidur kat wad. Mama and Piju balik rumah sebab esok nak tolong masakkan breakfast untuk saya. Dalam maghrib camtue, General Manager Delcom (ofis hubby) datang dengan wife dia secara mengejut bawak fruit basket. Diorang la first visitor saya. Member2 lain saya dah warning sesiap jangan datang melawat saya 1st day. Saya tak selesa diorang datang tengok saya dalam keadaan terkulai takley wat pape camtu. And masa GM tue datang pun, saya memang borak sambil terbaring camtu jela.

Kain selimut saya turunkan sket wat kaver beg air kencing yang dah separuh penuh. Owh bercakap tentang beg air kencing, memule saya and hubby pelik gak, cemane tetibe bleh ade air kencing dalam beg tue sedangkan saya tak kencing pun. Nurse dah siap datang tukar beg tue a few times dah. Pastu baru tau yang bile cucuk tube tue dalam pundi kencing, memang air kencing otomatik kuar sendiri tanpa kita rasa nak kencing. If ade keperluan untuk kencing, air kencing tue akan kuar sendiri. Mane tak banyak air kencing, water drip asyik tukar 1-2 jam sekali. Berapa botol ntah air yang mengalir masuk dalam badan saya. Huhu....


2nd Day - 6th May

Malam tue saya tidur dengan sangat tak nyenyak sebab nurse asyik masuk tukar water drip, beg air kencing and salin pampers. Mase shift nurse yang kul 3 pagi esok tue. saya tanya nurse bile nak bukak water drip and beg air kencing saya. Saya pun cakapla kat nurse yang Dr Mattu cakap leh bukak arini. Punyela tak sabar, kul 3 pagi dah mintak bukak. Padahal Dr Mattu suruh bukak petang2 sket. Hahaha! Nurse tue pun cam terkejut saya cakap camtu, and dia kuar gi tanye nurse lain dulu. Pastu dia masuk balik cakap tunggu water drip yang last bottle yang dia pasang tadi tue habis lue then baru dia bukak seme barang2 yang tak best tue. Dalam kul 5 pagi camtu katanya.

So saya pun tunggulaa detik kul 5 pagi tue sambil mata terkebil2 pandang siling. Tetibe rindu kat Irfan yang kat nursery. Sangat rasa nak bangun berjalan pegi nursery. Time rindu2an tue sempat amik henfon hubby and update status kat facebook. Haha!

Kul 4.30 pagi nurse datang bukak air and beg air kencing. Yeayyyy!!! Tapi ya rabbi, punyela sakit time dia sentap tube tue dari pundi kencing. Rasa cam nak tercabut pundi kencing. Perit yang super dahsyat. Saya nie jenis yang kuat tahan sakit, so kalo saya cakap sakit tue memang serius nye sakit la. Lepas dah cabut seme bende tue, saya rest lu baring atas katil since tersangat sakit. Plan nak terus belajar turun katil.

Dalam setengah jam gakla terbaring tahan sakit pundi kencing tue. Tataula memang rasa sakit camtu or sebab nurse tue tarik dengan ganas, tapi seriusly sakit. Tetibe rasa nak kencing. Alamakk!! Kaget! Tetibe rasa nyesal la plak suh cabut beg air kencing tue awal2. Haha!

Dengan sepenuh kudrat saya paksa diri turun katil. Hubby tengah nyenyak tido. Saya memang dah set mind takmo kejutkan dia unless memang takley handle tahap nak mati. Terasa berdenyut2 kat tempat jahit operate masa tengah struggle turun katil, tapi lagi sakit kat tempat pundi kencing tue. Rasa cam kemaluan kene hiris dengan pisau gitu. Pastu berjaya la duduk kat pinggir katil and kaki dah kat lantai, cuma belum bangun je lagi.

Amik nafas panjang2, bace bismillah banyak2 then saya push badan saya untuk berdiri. Tetibe... masyaallah sakit nyer!!! Rasa cam kene sula dengan lembing, tusuk dari bawah tuuutt sampai ke pinggang. Termerintih jap saya sambil berdiri tue. Lama saya berdiri camtu takley bergerak langsung. Nak duduk balik pun tak mampu dah sebab setiap pergerakan akan buatkan saya jadi makin sakit.

Pastu dengan sedihnye saya terkencing camtu jek dalam pampers. Kencing sambil berdiri okay! Masa air kencing mengalir dalam pampers tue pun rasa sangat pedih tak ter-describe. Seriusly rasa nak menangis, tapi still tak kejutkan hubby.

Saya rasa adela dalam 5-10 minit saya berdiri camtu. Pastu slowly melangkah masuk toilet. Sebbaik pintu toilet sebelah katil jek. Berpaut2 kat segala bende yang boleh berpaut. Sampai dalam toilet saya bukak pelekat pampers yang kiri kanan tue. Terus pampers jatuh ke bawah sebab dah berat. Saya tengok pampers penuh dengan darah. Struggle saya nak tunduk amik balik pampers tue untuk letak dalam dustbin.

Dipendekkan cerita, setengah jam gak saya kat dalam toilet tue. Pastu keluar toilet struggle saya cari and pakai disposable panty and pad. Saya tatau nape sangat tabah tak kejutkan hubby. Rasa sakit menyucuk tue masih ada tapi saya cam dah bleh cope dengan level sakit tue. Rasa dah takmo baring balik atas katil sebab takut susah nak turun balik. Katil tue ade besi haper ntah kiri kanan, susah gile nak turun. Nak jaga jahitan operate lagi, Dr Mattu pesan awal2 jangan biar dia dok berlipat sangat.

Pastu dengan gilang gemilangnya saya pegi berjalan keluar wad nak tengok baby kat nursery. Heret tapak kaki jek memula. Sakit takyah cakap la, tapi lawan jugak. Baby tengah tido nyenyak. Plan nak amik bawak masuk wad tapi takut tak mampu nak tarik troli baby tue. So saya u-turn balik wad balik. Masa tue hubby tengah tido lagi. Masuk wad, kejut hubby solat Subuh. Terkejut dia tengok wife dia dah berjalan subuh2 buta.

Dah setel solat Subuh, saya suh hubby bawak baby masuk wad. Main2 dengan baby sampaila mama and Piju datang dalam kul 7.30 am bawak breakfast. Mama pun terkejut tengok saya dah berdiri and berjalan. Nurse keep datang tanya nak painkiller ke tak. Mestila takmo, sebab painkiller dia yang cucuk dalam bontot tue. Tak hingin la ai! Dah struggle habis-habisan demi maruah takmo dimalukan. Hahaha!

Kul 9 am, Dr Phillip, pakar kanak2 datang wad. Dia explain yang dia ade kasi injection imunisasi kat Irfan. Dia pesan, normally start hari ke-3 baby akan start kuning. So dia suruh saya monitor baby.

Dalam kul 11 pagi, ofismate hubby datang. 1 ofis okay diorang datang. Tapi since bilik wad kitorang sangat kecik, diorang terpaksa beratur sampai luar pintu. Kesian plak. Baby Irfan kene pass2 sampai ke luar sebab diorang nak dukung. Sebbaik tak lenyek anak mama kene gomol. Huhu.... Boss hubby pun terkejut tengok saya dah berdiri. Saya tak duduk dari Subuh tadi okay!!!

Kul 3pm camtu Dr Mattu datang melawat lagi. Masa tue saya dah tengah separa baring atas katil. Penat dah. Nampak2 jek Dr Mattu, terus saya cakap "Dr, I walked already. Harini bleh balik tak?" Huhu... Dr Mattu cam terdiam kejap, pastu ape ntah dia jawab (lupe lagi) tapi kesimpulannya esok hari ke-3 tue baru bleh balik. Okla takpela.

Esok tue plak tetibe kami detect Irfan cam kuning2 sket kat muka. So kami bitau nurse. Lepas check, memang konfem jaundice and kene tahan wad. Hari ke-6 baru bleh balik rumah. Yang nie saya akan cite dalam entry khas. Sangat sedih ingat balik pengalaman jaga Irfan time tengah treatment jaundice. Sob sob...

Now, saya dah sihat alhamdulillah. Memang syukur tak terhingga lah sebab saya recover within 2 days jek. Sebab kalau saya sakit, saya tatau cemane hubby nak handle jage Irfan yang jaundice lagi and jaga saya lagi. Tetamu yang datang melawat Irfan kat rumah pun dok puji2 saya sangat aktif and nampak cam bukan orang baru lepas beranak. Saya siap cakap kat diorang, saya sihat, nak beranak lagi esok pun bleh. Haha! Ramai yang takut tengok saya jalan agak laju. Sean cakap wife dia yang dah 2 bulan lebih beranak still jalan slow2 lagi. Alhamdulillah. Huhu....

Lepas seminggu, pegi bukak jahitan. Bapak cantik saya nye jahitan. Dr Mattu kasi markah 10/10. Dr Mattu cakap dia memang kasi markah kat patient dia, kalo merah sket pun dia takkan kasi full mark. Mine was so perfect, hubby cakap macam takde kesan langsung since dia ikut bikini line. Bila bukak, nampak cam original bikini line jek, cuma a bit darker. Muke Dr Mattu nampak sangat puas hati.

Saye pun rasa sangat berterima kasih kat Dr Mattu. Nak nangis bila dia wish saya Happy Mother's Day dengan sangat ceria bile 1st nampak saya masuk bilik dia (hari nak bukak jahitan). FYI, Dr Mattu visit saya hari2 sepanjang saya kat spital tue tunggu Irfan, siap pujuk saya lagi time saya menangis sebab Irfan kene jaundice. Huhu.... And teringat masa 2nd day dia visit saya, saye ade buat lawak bodoh kat Dr Mattu "Doc... baby dah keluar, nape perut buncit lagi? Ke ade lagi sorang doc lupe bawak kuar?" Haha! Saya sangat sayang sama Dr Mattu itu. Haha!

Kesimpulannye sekarang, I'm enjoying my time with my baby Irfan and mama and the husband also. So far saya cuma pantang makan jek (tu pun ade gak curi2 sket2) Tak sempat lagi nak berpantang mende2 lain cam mengurut, mandi akar kayu, berbengkung etc. Tengoklah esok lusa nak panggil makcik urut datang urut2 kaki sket. Takpelah tak berpantang skema pun, janji saya sihat walafiat.

Saye sebenarnye sangat lupe nak timbang berat badan soon after beranak sebab nak tengok berapa kg actually aksesori dalam badan saya sepanjang pregnant. Exactly 7 days after delivery baru teringat nak timbang, and alhamdulillah dah turun 10kg. Alhamdulillah walaupun tak berpantang sangat, dah dapat turun 10kg out of 18kg kenaikan berat badan saya dalam masa seminggu. Maybe sebab excessive breastfeeding masa Irfan kene jaundice.

Oklah, lastly selamat hari ibu pada semua ibu2. Seriusly rasa bermakna sangat dengan hari ibu. Dulu rasa biasa2 jek, wish2 and kasi hadiah kat mama jek. Now bila dah jadi ibu, rasa cam best sangat bila ada hari ibu. Huhu.... Sekian sahaja kisah pengalaman beranak ceaser saya yang tak berapa dramatik nie. Doakan saya dapat jadi ibu yang baik buat baby Irfan yer. Huhu...

8 comments:

Nadya May 16, 2010 at 10:10 PM  

congrats mommy..seriau nye laaa tgk video itu..mcm sakit je baby doc guna forcep tu..huhu pape pun..enjoy mommyhood. comel nyee baby!=)

HoNeYdEaR May 17, 2010 at 9:14 AM  

time nk leave comment jek, tetibe blur.maybe byk sgt kot info yg nak dihadam after baca entry kali ni..haha =D

Insyaallah, semoga menjadi ibu bapa yang terbaik utk baby irfan.

Thara May 19, 2010 at 9:19 AM  

ur entry ni buat i terkesima jap. tak penah tengok camana process baby keluar dari operation! anyways, congrats again babe! :)

chicA May 19, 2010 at 11:51 AM  

hehehe..naz..cm scary tp kagum dgn kebesaran Ilahi bila tgk sendiri baby kuar dr perut gitu. anyway, congrats ek kat naz n zak. masing2 dah jadi ibu bapa to baby irfan yg hensem itu~ ;D

♥ nana i am ♥ May 19, 2010 at 4:52 PM  

congratulations sis..
i found your blog.touching sangat part azan n iqamah.idk why.
isk isk isk..

btw,the baby is super duper comel :) hugs n kisses for engku irfan isqandar from auntie nana ♥♥♥

Puan nadxoxo May 20, 2010 at 3:01 PM  

nad tgk video ni sambil tutup mulut (takut)..dan rasa sebak bila cita bab abg zak azankan baby..congrats utk baby yg sgt comey!!

nELLIE bEBEH May 20, 2010 at 6:45 PM  

akak congrats. sy pucat mcm nak pengsan tgk doctor tu tarik baby keluar.

kunaz May 21, 2010 at 4:15 PM  

hi nadya, slmt berkenalan =) tq yer

honeydear, ha's x larat dh nk buat part 3. habiskn trus jek. hihi.. tq2

thara, ye ke? kt youtube belambak tau. kunaz b4 operate gi dok tgk kt youtube ah byk kali nk amik feel. haha

kin, ha'a sgt btul. slalu baca psl cane baby terbentuk dlm perut, ble dh rasa sdiri, rs cam kagum gle dgn kebesaran Allah. ble tgk baby kuar siyes rs x pcaya dia pnah dok dlm prut kte 9 bln. huhu...

hi nana. slmt bkenalan gak. irfan pn ckp hi kt auntie nana =)

nad, saspen time tgk part kepala nk kuar kan? cam compicated sket. huhu... tq2

haha nellie. lawak2... kalah abg zakuan. haha!

Blog contents © Stories of Heart 2010. Blogger Theme by NymFont.